Η Μέτρηση Οστικής Πυκνότητας  είναι μια μη επεμβατική τεχνολογία που χρησιμοποιείται για να μετρήσει τη μάζα των οστών. Η μέτρηση της οστικής πυκνότητας είναι εξέταση η οποία πραγματοποιείται για τον έλεγχο της οστεοπόρωσης, μιας ασθένειας των οστών, η οποία συμβαίνει όταν αυτά χάνουν το ασβέστιο και γίνονται λεπτά και εύθραυστα. Η απώλεια της οστικής πυκνότητας στις γυναίκες αλλά και στους άνδρες ξεκινά από την ηλικία των 50 ετών. Εκτός από άτομα με συγκεκριμένα νοσήματα (π.χ. λήψη κορτιζόνης) η μέτρηση της οστικής πυκνότητας είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο να γίνεται σε όλες τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, ειδικότερα σε αυτές που πρόκειται να αρχίσουν θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης.

Για τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας η πιο χρήσιμη και αξιόπιστη μέθοδος είναι η μέτρηση της απορρόφησης διπλοενεργειακών φωτονίων, που είναι γνωστή ως DEXA από το Dual Energy X-ray absorptiometry. Η τεχνολογία του DEXA είναι αρκετά ασφαλής. Η έκθεση σε ακτινοβολία είναι υπερβολικά μικρή, περίπου ισοδύναμη με το να βρίσκεται κάποιος σε εξωτερικούς χώρους όλη μέρα το καλοκαίρι. Με το DEXA, ένα άτομο λαμβάνει λιγότερο από το 10% της ακτινοβολίας που λαμβάνει σε μια τυπική ακτινογραφία θώρακα.

  • Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ηλικίας μικρότερης των 65 ετών που έχουν επιπλέον της εμμηνόπαυσης έναν ή περισσότερους παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση.
  • Σε όλες τις γυναίκες ηλικίας 65 ετών και πάνω ανεξαρτήτως παραγόντων κινδύνου.
  • Σε γυναίκες και άνδρες που παίρνουν ή προβλέπεται να πάρουν κορτιζόνη για μεγάλο χρονικό διάστημα (ημερήσια δόση ίση ή μεγαλύτερη από 7,5 mg πρεδνιζολόνης. για 3 μήνες ή περισσότερο).
  • Σε γυναίκες και άνδρες με ακτινολογική παραμόρφωση σπονδύλων.
  • Σε γυναίκες και άνδρες που έχουν υποστεί κάταγμα μετά από ελαφρό τραύμα.
  • Σε γυναίκες και άνδρες που βρίσκονται σε θεραπεία για οστεοπόρωση προκειμένου να γίνεται περιοδικά αξιολόγηση του αποτελέσματος της εφαρμοζόμενης θεραπευτικής αγωγής.

Τι είναι οστεοπόρωση;

Οστεοπόρωση είναι μια συστηματική σκελετική νόσος που χαρακτηρίζεται από χαμηλή οστική μάζα, με συνέπεια την αύξηση της ευθραυστότητας των οστών και την επιρρέπεια σε κατάγματα.

Η απώλεια οστικής μάζας τόσο στο άνδρα όσο και στην γυναίκα ξεκινά στα 30-40 έτη παράλληλα με ελάττωση της μυϊκής μάζας. Στις γυναίκες από την στιγμή της εμμηνόπαυσης ξεκινά μια περίοδοςεπιταχυνόμενης απώλειας που κυμαίνεται από 2-5% ανά έτος για τα επόμενα 10 χρόνια.

Η οστεοπόρωση διακρίνεται σε δύο κυρίως τύπους, την μετεμμηνοπαυσιακή ή τύπου Ι που αφορά τις γυναίκες ηλικίας 50 με 65 ετών και τη γεροντική ή τύπου ΙΙ που αφορά και τα δύο φύλα και εκδηλώνεται μετά τα 70 έτη. Υπάρχουν, βέβαια, και άλλοι δυο τύποι οστεοπόρωσης, η νεανική ιδιοπαθής που είναι σπανιότερη και η δευτεροπαθής οστεοπόρωση από γνωστά αίτια (π.χ. ακινητοποίηση, φάρμακα, χρόνια νοσήματα, νεοπλάσματα, δίαιτα, ενδοκρινείς ανωμαλίες, γενετικές ανωμαλίες κλπ)

Παράγοντες κινδύνου σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης των ΗΠΑ για οστεοπορωτικά κατάγματα είναι:

  • Το φύλο
  • Παρατεταμένη αμηνόρροια (>1 έτος) προεμμηνοπαυσιακά
  • Το κάπνισμα
  • Ελαττωμένη πρόσληψη ασβεστίου κατά την διάρκεια της ζωής
  • Βάρος <57,6Kg
  • Αλκοολισμός
  • Οιστρογονική ανεπάρκεια
  • Επανειλημμένες πτώσεις
  • Πρώιμη εμμηνόπαυση(<45 ετών) ή άμφω ωοθηκεκτομή
  • Ελαττωμένη φυσική δραστηριότητα
  • Φτωχή υγιεινή