Βατότητα μοσχευμάτων κερκιδικής αρτηρίας και φλεβικών μοσχευμάτων

Η βατότητα μοσχευμάτων κερκιδικής αρτηρίας δεν υπερτερεί των φλεβικων μόσχευματων (Shelley Wood,2010)

Νέα τυχαιοποιημένη μελέτη, σύγκρισης βατότητας αρτηριακών μοσχευμάτων (κερκιδικής αρτηρίας) και φλεβικών μοσχευμάτων σε εγχειρίσεις αορτοστεφανιαίας παράκαμψης δεν ανέδειξε διαφορές βατότητα σε ένα χρόνο. Πρόκειται για τα αποτελέσματα από τη μελέτη  CSP-474 κατά την διάρκεια ενός πρόσφατου συνεδρίου του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας 2010

Τα αποτελέσματα της μελέτης μπορεί να εκπλήξουν μερικούς χειρουργούς, οι οποίοι τείνουν να πιστεύουν ότι η κερκιδική αρτηρία θα μπορούσε να λειτουργεί περισσότερο όπως η αριστερή έσω μαστική αρτηρία, η οποία αποδεδειγμένα υπερτερεί της μείζονος σαφηνούς φλέβας στις επέμβασεις αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (CABG). Πράγματι, σύμφωνα με τα στατιστικά που παρουσιάστηκαν σε πάνω από 163.000 αορτοστεφανιαίες παρακάμψεις που πραγματοποιήθηκαν το 2008, όπου χρησιμοποιήθηκαν μοσχεύματα κερκιδικών αρτηριών.

Η μελέτη CSP-474, διεξήχθει σε 11 κέντρα μεταξύ 2003 και 2008, ήταν σχεδιασμένη να δείξει μια διαφορά κατά προσέγγιση 10% στη βατότητα μεταξύ των δύο τύπων μοσχεύματος, με την κερκιδική αρτηρία να υπερέχει. Αντ’αυτού, η βατότητα σε ένα χρόνο, όπως αξιολογήθηκε από αγγειογραφία, ήταν πανομοιότυπη και για τους δύο τύπους μοσχευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία των ασθενών. Μια ανάλυση που βασίστηκε στη θέση του μοσχεύματος δεν έδειξε διαφορές οφειλόμενες στον τύπο μοσχεύματος που χρησιμοποιήθηκε. Παρεμπιπτόντως, τα μοσχεύματα κερκιδικής αρτηρίας είναι πιθανότερο να δείξουν πρώιμα σημεία νόσου συγκριτικά με τα μοσχεύματα σαφηνούς φλέβας, με το 8% των μοσχευμάτων της κερκιδικής αρτηρίας να εμφανίζει το “string sign”(νηματοειδής στένωση) συγκριτικά με μόλις 1% των μοσχευμάτων της μείζονος σαφηνούς φλέβας.

Μια υποανάλυση ερευνώντας τον χαμηλό αριθμό ασθενών που υπεβλήθησαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη με πάλουσσα καρδιά (χωρίς μηχανή εξωσωματικής κυκλοφορίας) έδειξε ότι η βατότητα δεν ήταν διαφορετική στα μοσχεύματα κερκιδικής αρτηρίας που τοποθετήθηκαν με ή χωρίς μηχανή εξωσωματικής κυκλοφορίας. Αντίθετα, το ποσοστό βατότητας ήταν χαμηλότερο στα φλεβικά μοσχεύματα  που τοποθετήθηκαν σε αορτοστεφανιαία παράκαμψη με πάλουσσα καρδιά. Και σε ένα άλλο ενδιαφέρον αποτέλεσμα, η ενδοσκοπική λήψη -η οποία είχε προηγουμένως συνδεθεί με επιδείνωση της βατότητας – συνδέθηκε με επιδείνωση της βατότητας στα μοσχεύματα σαφηνούς φλέβας αλλά όχι στα μοσχεύματα κερκιδικής αρτηρίας.

”Εν κατακλείδι, δεν είδαμε διαφορές μεταξύ των μοσχευμάτων κερκιδικής αρτηρίας και σαφηνούς φλέβας σε ένα χρόνο,. ”Συνειδητοποιήσαμε ότι η χειρουργική επέμβαση καρδιάς είναι θεραπεία που χρησιμοποιείται για μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα, έτσι πρέπει να μπορούμε να εξετάσουμε τη μακροπρόθεσμη βατότητα.”